kuliah tafsir

Pengertian Al-Quran

Kalamullah yang Agung yang diturunkan ke atas Nabi Muhammad SAW dengan lafaz Bahasa Arab yang termaktub di dalam mashaf, menjadi ibadah apabila membacanya (iaitu tidak sah solat melainkan membaca salah satu daripada ayat-ayatnya) diturunkan secara mutawatir, dimulakan dengan surah al-Fatihah dan berakhir dengan surah an-Nas.

Berdasarkan kepada pengertian di atas jelas menyatakan bahawa terjemahan al-Quran tidak boleh dianggap sebagai al-Quran bahkan hanya sebagai tafsiran kerana syarat al-Quran itu sendiri adalah secara mutawatir (Mustahil berkumpul manusia itu untuk melakukan pendustaan) walaupun terjemahan itu di dalam Bahasa Arab.

Nama-nama al-Quran

1. Al-Quran (bacaan)

Dinamakan al-Quran kerana ayat-ayat al-Quran diturunkan dan dibaca. Berkata Abu Ubaidah : Dinamakan al-Quran kerana di dalamnya dikumpul surah-surah untuk diamati. Firman Allah Taala (al-Qiamah : 17) bermaksud : Sesungguh Kamilah yang berkuasa mengumpulkan al-Quran itu di dalam dadamu dan menetapkan bacaannya pada lidahmu.

2. Al-Kitab (himpunan)

Dinamakan al-Kitab kerana di dalamnya dihimpun berbagai-bagai perkara daripada kisah-kisah, ayat-ayat, hukum dan perkhabaran dalam bentuk yang khusus.

3. Al-Mashaf (Himpunan suhuf)

Suhuf ialah cebisan atau kepingan daripada kulit dan daun-daun yang ditulis padanya sesuatu. Diriwayatkan bahawa Saidina Abu Bakar di dalam majlis bertanya kepada sahabat-sahabat yang lain tentang nama al-Quran selepas pengumpulan ayat-ayat al-Quran, majlis syura menamakan al-Mashaf. Wallahu a'lam

4. An-Nur (cahaya)

Dinamakan an-Nur kerana al-Quran mendedahkan kebenaran, menjelaskan rahsia disebalik halal dan haram sesuatu perkara, menceritakan perkara yang ghaib dimana akal manusia tidak mampu mengetahuinya. An-Nur juga diertikan dengan keterangan dan petunjuk. Allah Taala berfirman di dalam surah an-Nisa : 174 yang bermaksud : Wahai sekalain umat manusia ! Sesungguhnya telah datang kepada kamu bukti dari Tuhan kamu, dan Kami pula telah menurunkan kepada kamu al-Quran sebagai Nur (cahaya) yang menerangi segala apa jua yang membawa kejayaan di dunia ini dan kebahagian yang kekal di akhirat kelak.

5. Al-Furqan (pembeza)

Dinamakan al-Quran sebagai al-Furqan kerana membezakan diantara yang hak dan batil, membezakan diantara keimanan dan kekufuran, membezakan diantara yang baik dan buruk. Firman Allah Taala di dalam surah al-Furqan ayat 1 bermaksud : Maha Berkat Allah yang menurunkan al-Furqan kepada hambaNya Muhammad untuk menjadi peringatan dan amaran bagi seluruh penduduk alam.

bersambung................